มาจะกล่าวบทไป เอิงเอยยยย (เข้าเรื่อง) จ้าที่อาร์หายหน้าหายตาไม่ออนเอ็ม ไม่เล่นเนต ไม่เข้าบอร์ด (ก็ไม่เข้าทุกบอร์ดแหละ) สาเหตุเป็นเพราะไปดูงานมา หรือพูดง่ายๆคือ ไปเที่ยวกะเพื่อนๆเด็กโรงแรมมานี่แหละ ไป4 วัน 3คืน กลับมาเสร็จก็อัพทันที กลัวลืม

(ขึ้นรถ)
เริ่มวันแรกเลยนะ
ไปถึง กทม.ตอนเช้า ก็เข้าโรงแรมเช็คอินเลยแล้วก็ไปหาไรทานที่อิมแพค เพื่อไปดูเทศกาลอาหารนานาชาติด้วย ความจริงตอนเช้าต้องไปดูศูนย์ฝึกลูกเรือการบินไทย แต่มีข้อผิดพลาด เลยแคนเซิลไป แน่นอนไปดูความรู้สึกก็งั้นๆแหละ น่าเบื่อมาก แล้วเพื่อนก็บอกว่าโปรแกรมตอนบ่ายไปวัดพระแก้ว
-*- นังอาร์ไปหลายรอบแล้วอ่ะ ไม่อยากไปเลย แล้วก็จะล่องเรือ แต่ก็ผิดพลาดอีก บอกว่าไม่ได้ล่องเรือ อาร์กะ ตู อีก้าว อ๊อบ ก็แถไปที่ เอ็มบีเค เพื่อ ดูมาโกโตะ

(น้องๆวงเชอร์ริช)

(มาโกโตะ)

(ลูซิเฟอร์)
ในงานไมนิจิไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ฉันเฉยมากๆ แปลกจริงๆ เมื่อก่อนจะเป็นบ้าเป็นหลังตาย (ก็มีวงอื่นแล้วนี่หว่า) ก็รอดู ก่อนหน้าก็ขอตัวจากเพื่อนๆมาหาสมาพัน มีเจ๊เมย์ พี่หม๋วย ชิเน่ เหมี่ยว พี่ก้อย ใครอีกว่ะ นังอาร์จำไม่ได้แระ จำได้แต่หน้าเริ่มเลือนๆไป ก็รอดูวงโคเวอร์เต้น ก็ดูน้องๆเชอริช น้องนุ๊กนี่สาวสวยมากๆ น้องแก้วก็น่ารักเหมือนเดิม นังอาร์ก็กรี้ดกร้าดไป พอมาโกโตะมาก็ยืนมองเฉยๆอ่ะ แทบไม่ได้กรี้ดกร้าดไรเล้ย เสร็จกลับโรงแรม อ้อปรากฏว่าตอนบ่ายเพื่อนๆไปล่องเรือกัน อาร์เซ็งอ่ะ เปลี่ยนกำหนดการรวดเร็วมาก คือตอนที่รู้นี่ ข้าน้อยมาถึงเอ็มบีเคแล้ว-*-

(วิวที่ห้องพัก)
วันที่2
ออกจากโรงแรมตอน8โมงครึ่ง ไปที่ตลาดน้ำ ราชบุรึ

(ตลาดน้ำ)
อาร์ก็เคยมาอีกแล้ว ของก็แพงเหมือนเดิม ไม่ได้ซื้อไรเลย นอกจากส้มโอ ที่นั่งกินรอเพื่อนๆขึ้นเรือ แต่ว่านะผู้ชายนักท่องเที่ยวอ่ะ ผ่านจ๊ะ หล่อโคตรๆ ดันเจือกรู้อีกว่าฉันมอง เหอๆแล้วก็ไปที่ วัด ... (จำชื่อไม่ได้อ่ะ )O_o ประมาณว่าจะมีคุกที่เคยกักขังเชลยศึกสมัยสงครามโลกครั้งที่2 ที่ญี่ปุ่นมาตั้งฐานทัพที่ไทยอ่ะ ก็ดูแล้วก็เศร้าสลด ใส่ผ้าเตี่ยวผืนเดียว Forgive but not Forget สโลแกนเค้าเลยอ่ะ แล้วก็มาที่พัก ได้นอนที่แพริมน้ำ
(ที่พัก)
อ้อ ชื่อที่พักนี่เป็นรีสอร์จ ชื่อ บ้านริมแคว แพริมน้ำ แล้วก็ทานข้าวเที่ยงตอนบ่าย3กว่า แล้วก็ไปล่องแพกัน แต่อาร์ลงไม่ได้ ไม่ได้เอาขาสั้นไป เลยนั่งเรือ ชมวิวแล้วก็ถ่ายรูปเพื่อนๆมาแทน เพื่อนๆก็ลงไปเยอะนะ แต่สุดท้ายโดนขู่ใครว่ายน้ำไม่เก่งเค้าไม่อยากให้ลงไง อันตราย เลยทยอยมานั่งเรือด้วยหลายคน เรือก็ลากแพไป เสร็จเพื่อนๆก็กระโดลงน้ำ แล้วก็ไหลมาตามน้ำอ่ะ แล้วก็พอมาถึงแพที่พักนี่ให้ว่ายขึ้นเอง แล้วจะมีเพื่อนๆอยู่ 9 คน ไม่ได้โดดตั้งแต่ทีแรก มาโดดอีกที แถวทางน้ำที่ตีโค้งไกลกว่าที่พักอ่ะ มันก็ลอยเลยไปจากที่พักสิ เลยไปไกลเลย แต่ก็ได้น้องโย ผู้ช่วยชีวิตเพื่อนๆไว้ได้ เห็นตอนนั้น โอ้ วิกฤตเสี่ยงตายอ่ะ หน้าแต่ละคนซีดสุดๆประมาณว่ากรูจะตายแล้วววว แล้วก็ดินเนอร์ อ้อที่นั่นเค้าจัดกิจกรรมให้เล่นกันอ่ะ ก็สนุกสนานดี ไม่น่าเบื่อเลย แถมสตาฟที่นั่นใจดีมากๆ บริการกันเองสุดๆ พอ4ทุ่มก็ได้เพลา กินเหล้า เต้น แต่เปิดเพลงไม่มันเลยอ่ะ อย่างเซ็ง อาร์ก็กินเหล้า เฉยๆ จนถึงเที่ยงคืน เคาร์เตอร์บาร์เค้าปิดเวลานั้นอ่ะ เลยไปต่อที่แพ 3 กินกันต่อ แต่ข้าน้อยไปนั่งดูเพื่อนๆเมาท์เพราะก็หยุดเลย แล้วก็มานอนตอนตี3

(ผู้รอดชีวิตวันแรก)

(ลอยไปตามแม่น้ำแควนน้อย)
วันที่3
วันนี้ตอนเช้าก็ไปที่ถ้ำกระแซ เดินตามทางรถไฟ แล้วก็ฟังตำนานของถ้ำ (ไม่เล่านะขี้เกียจ) แต่ที่ทึ่งสุดๆ คือเส้นทางรถไฟมรณะนั้น ยาวประมาณ 400 เมตร (หมายถึงฉพาะตรงที่เดินๆกันนะ) ความจริงต้องใช้เวลาสร้างเป็นปีนะ แต่ว่า ถูกสร้างด้วยระยะเวลาเพียง 17 วันเท่านั้น สุดยอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เป็นการบ่งบอกเลยว่า เชลยศึกตอนนั้น ถูกใช้งานยิ่งกว่าทาสอ่ะ มันโหดร้ายทารุณจริงๆ
ตอนบ่าย นอนเล่นอยู่ที่แพ ที่ผูกติดกะแพนอน แล้วก็ฝอย ประมาณ บ่าย 3 ครึ่ง ได้ทีของอาร์บ้าง (กรูได้เล่นน้ำแล้วโว้ย) เพราะเพื่อนให้ยืมกางเงขาสั้น นางตู่เดี๋ยวฉันซักคืนให้ ^^ ก็ล่องแพไปไกลมากๆเลยนะ แต่พอเวลาที่ไหลมาตามน้ำขากลับอ่ะ ไหงมันใช้เวลาเร็วจังเลยว่ะ ได้รับรู้รสชาติ ของการปวดแขนมากๆ ต้องว่ายตามที่เค้าบอกอ่ะ ไม่งั้นเราก็จะไหลไปตามกระแสน้ำ ทำให้เราไปไกลอ่ะ หลุดจากวงโคจร เค้าก็จะบอก ซ้ายครับซ้าย เอ่อ กรูก็ว่ายไปทางซ้าย มันง่ายซะเมื่อไหร่ เหนื่อยโคตรๆ แถมน้ำก็ไหลเชี่ยวมากๆ แรงด้วย พอไปทางซ้ายได้แปปเดียว ขวาครับขวา อ้าวก็ตะเกียกตะกายว่ายไปทางขวา เหนื่อยดิ แล้วก็ไหลมาตามน้ำเรื่อยๆ พูดเหมือนไม่มีไรนะ แต่มันเร็วและแรงมาก เหนื่อยสุดชีวิต วิกฤตละทีนี้ เพราะว่าต้องว่ายเข้าที่พักเอง เพราะเค้าจะไม่เอาเรือไปรับ คือต้องช่วยตัวเองสุดฤทธิ์ ไหลไปจะหลุดจากวงโคจรก็ต้องตะเกียกตะกายว่ายมา กว่าจะเกาะแพที่พักได้ เหนื่อยโคตรๆ แล้วน้ำมันแรงอ่ะ กว่าจะเอาตัวขึ้นแล้วไปเกาะแพนะ เกือบตาย เพื่อนๆมาช่วยดึง อ้อ ช่วงที่ลอยตามน้ำนี่ ได้เติ้ลมาช่วยชีวิตไว้ มาดึงลากไปตามทางน้ำที่ควรจะไปไม่ให้หลุดจากวงโคจร เกือบแล้วมั้ยล่ะ เอาเป็นว่า ทั้งสนุกและเหนื่อยมากๆ แต่ถามว่าเล่นอีกมั้ย เอาอีก ตื่นเต้นดี มันส์ แล้วก็ดินเนอร์ กิจกรรมจัดประกวดมิสOver World สรุป ก้าวก็ได้ไป แย่งมงกุฏกันใหญ่ 4ทุ่ม ได้ฤกษ์ เมากันต่อ แล้วก็ระบายอารมณ์กันเรื่องเพื่อน ร้องไห้กันเป็นแทบๆ นังอาร์กินหนักกว่าวันแรกนะวันนี้อ่ะ มึนไปเลย แต่ก็ไม่ได้เมามากมายอะไร แต่มึนจริงๆ แล้วก็เสปเดิม กินต่อ แต่อาร์ก็เข้ามานอน ตี3 เหมือนเดิม

(ทางรถไฟมรณะ)

(เดินตามทางรถไฟมรณะ)

(ถ้ากระแซ) ตำนานเล่าว่า ปากถ้ำที่กว้างๆคือปากงู

( สถานีถ้ำกระแซ หลังจากนั่งรถไฟแล้ว)

(รอดแล้ววววว ^^)
วันที่4
กว่าจะตื่นก็ทาน Buch = Breakfast + luch กันแล้วอ่ะ แล้วก็ออกเดินทางกลับตอนเที่ยงครึ่ง
ทริปนี้สนุกสนานมากๆ แม้วันที่อยู่ก.ทม.จะน่าเบื่อไปบ้าง แต่ว่าอยู่ที่กาญจนบุรีนี่มันส์จริงๆ ขอบอกๆ
จบสักที เฮ้อ เตรียมรับศึกหนักที่จะตามมา คือ สอบบบบบบบบ

edit @ 2006/09/07 11:18:36
